ایزو (ISO) چیست؟ راهنمای ساده ایزو در عکاسی
ایزو (ISO) چیست؟ و چه اهمیتی دارد؟ اصلا چه زمانی باید از ایزوی پایین و چه زمانی باید از ایزوی بالا استفاده کرد؟ بیت گرف در این مقاله قرار است به همه این سوالات پاسخ دهد و در پایان این مقاله قرار است ا

ایزو (ISO) چیست؟ و چه اهمیتی دارد؟ اصلا چه زمانی باید از ایزوی پایین و چه زمانی باید از ایزوی بالا استفاده کرد؟
بیت گرف در این مقاله قرار است به همه این سوالات پاسخ دهد و در پایان این مقاله قرار است استاد ایزو شوید، پس با ما همراه باشید.
ایزو (ISO) در عکاسی چیست؟
ایزو، به حساسیت دوربین شما نسبت به نور اشاره دارد. هرچه ایزو بالاتر باشد، حسگر دوربین شما حساس تر می شود و عکس های شما روشن تر به نظر می رسند.
ایزو با اعداد اندازه گیری می شود. برای مثال چند نمونه ایزو استاندارد: 100 ، 200 ، 400 ، 800 ، 1600 ، 3200.
با این وجود، تقریباً هر دوربینی مقادیر ایزو متوسط را ارائه می دهد (به عنوان مثال ، ISO 125 و ISO 160 بین ISO 100 و ISO 200). و اکثر دوربین های این روزها شامل ایزو های اضافی در محدوده بالا مانند ISO 6400 ، ISO 12800 ، ISO 25600 و فراتر از آن هستند.
توجه داشته باشید در حالی که ایزو بیشتر در زمینه دیجیتال مورد بحث قرار می گیرد، دوربین های فیلم برداری نیز از ایزو استفاده می کنند هر رول فیلم دارای ایزو یا حساسیت خاصی است که به روشنایی تصویر کمک می کند.
منظور از "ایزو (ISO)" چیست؟
ایزو (ISO) به "سازمان بین المللی استاندارد" اشاره می کند.
از نظر فنی، این کلمه مخفف نیست سازمان بین المللی استاندارد دارای نام های متفاوتی در زبان های مختلف است، بنابراین برای سهولت کار، نام کوتاه "ISO" را انتخاب کردند که برای استفاده در همه زبان ها طراحی شده است.
برای اهداف عکاسی، فقط ایزو را حساسیت دوربین خود نسبت به نور بدانید، و این کار را به خوبی انجام دهید!
ایزو (ISO) و نوردهی (exposure): چرا ایزو اهمیت دارد؟
با افزایش ایزو، عکس های خود را روشن تر می کنید. به همین دلیل ایزو مهم است. به عبارت دیگر، ایزو در کنار دو متغیر نوردهی دیگر یعنی دیافراگم و سرعت شاتر، برای تعیین سطح روشنایی کلی یک تصویر کار می کند.
با ایزو 100 عکس بگیرید، ممکن است تصویر شما تیره به نظر برسد. ایزو را تا 200 افزایش دهید، تصویر شما روشن تر می شود. آن را به 400 برسانید و تصویر شما همچنان روشن تر می شود.
تنظیم ایزو شما می تواند تفاوت بین یک تصویر تیره مانند تصویر زیر باشد.
و یک تصویر بسیار روشن تر مانند تصویر زیر باشد.
با این دو مثال فهمیدید که ایزو چه کاربردی دارد؟ اگر در جایی هستید که نور کم است و صحنه تاریک، می توانید برای جبران این نور کم و جلوگیری از کم نور شدن تصویرتان با افزایش ایزو نور کم را جبران کنید.
حتی در نور مناسب نیز، افزایش ایزو می تواند کاربردی و مفید باشد. ممکن است برای ثبت یک ماشین مسابقه در حال حرکت به سرعت شاتر فوق العاده سریع نیاز داشته باشید، اما افزایش سرعت شاتر، نوردهی را کاهش می دهد و می تواند تصویری بیش از حد تاریک ایجاد کند. بنابراین به جای افزایش فقط سرعت شاتر، سرعت شاتر را افزایش می دهید (باعث تیره شدن تصویر شما می شود) اما ایزو را نیز افزایش می دهید (با روشن کردن تصویر با تاریکی مقابله می کند).



اما ایزو (ISO) دارای یک مشکل بزرگ است:
مشکل ایزو بالا: نویز
افزایش ایزو بسیار مفید و کاربردی است. اما هزینه های سنگینی نیز دارد:
هرچه ایزو شما بیشتر باشد، نویز بیشتری در عکس های شما ظاهر می شود، که مانند لکه های رنگ و نور به طور تصادفی در تصویر شما پخش می شود.
این را در زیر با دو بزرگنمایی عکس گل توضیح می دهیم. تصویر سمت چپ با ایزو 100 و تصویر سمت راست با ایزو 3200 گرفته شده است.
تفاوتش را می بینید؟ به چند گلبرگ وسطی نگاه کنید. عکس با ایزو بالا (راست) پر از نویز ناخوشایند است، در حالی که عکس با ایزو پایین (سمت چپ) کاملاً واضح است.
بنابراین بالا بردن ایزو در حالی که مفید است، بخشی از یک داد و ستد است. بله، شما یک تصویر روشن تر دریافت می کنید، اما نویز بیشتری نیز دریافت می کنید.
به همین دلیل است که نمی توانید همیشه با ایزو بالا عکاسی کنید. در عوض، ایزو را تا زمانی که می توانید پایین نگه دارید و ایزو را در صورت لزوم افزایش دهید.
گفتنی است فناوری سنسور دوربین همیشه در حال پیشرفت است. یک دهه پیش، ایزو 800 ممکن است باعث ایجاد نویز زیادی در تصاویر شما (بسته به دوربین شما) شده باشد. اما در سال 2021، می توانید با ایزو 1600 یا 3200 عکاسی کنید و تصاویر تقریبا بدون نویزی را داشته باشید، البته با این فرض که از دوربین فول فریم با جدیدترین فناوری سنسور استفاده می کنید و از تکنیک نوردهی خوبی استفاده کرده اید.

نحوه استفاده از ایزو برای بهترین نتایج
نحوه استفاده از ایزو برای بهترین نتایج
افزایش ایزو باعث می شود تصاویر روشن تر شود ولی در عین حال نویز ایجاد شود. پایین نگه داشتن ایزو کیفیت تصویر را حفظ می کند اما ممکن است منجر به ثبت یک عکس کم نور یا تار شود. خوب شما چکار می کنید؟
در واقع همه چیز بستگی به شرایط دارد. توصیه می کنیم ایزو خود را در مقدار پایه (احتمالاً ایزو 50 یا 100) بگذارید، مگر در سه حالت:
- نور کم است و شما در تلاش برای گرفتن یک عکس با نوردهی خوب هستید.
- شما باید حرکت را ثابت یا به اصطلاح فریز کنید و یا برای گرفتن یک عکس شارپ در تلاش هستید.
- شما در تلاش برای گرفتن عکس با عمق میدان مناسب هستید.
بیایید نگاهی دقیق تر به هر سناریو بیندازیم:
نور کم است و شما در تلاش برای گرفتن یک عکس با نوردهی خوب هستید
این رایج ترین دلیل برای افزایش ایزو است. شما باید نوردهی خود را افزایش دهید، اما در داخل خانه یا شب عکاسی می کنید.
بنابراین شما ایزو را افزایش می دهید تا عکس های خود را روشن کنید.
البته ایزو تنها یکی از سه متغیر نوردهی است. اگر عکس شما خیلی تیره به نظر می رسد، همیشه می توانید دیافراگم را بزرگتر کرده یا سرعت شاتر را کاهش دهید. (و در واقع، توصیه می کنیم قبل از اینکه به افزایش ایزو فکر کنید، ببینید که آیا می توانید دیافراگم یا سرعت شاتر را تنظیم کنید.) البته این همیشه امکان پذیر نیست. باز کردن دیافراگم عمق میدان را محدود می کند و کاهش سرعت شاتر باعث قربانی شدن وضوح تصویر می شود مگر اینکه از سه پایه محکم و تکنیک مناسب استفاده کنید.
در نهایت، اگر موقعیت را بسنجید و تصمیم بگیرید که نمی توانید دیافراگم خود را باز کرده یا سرعت شاتر خود را کاهش دهید و هیچ راهی برای حل آن وجود ندارد: در این صورت شما باید ایزو را افزایش دهید.

شما باید حرکت را فریز کنید و یا در تلاش برای گرفتن یک عکس واضح و شارپ هستید
اگر با سوژه ای که در حال حرکت سریع است کار می کنید، به سرعت شاتر بالا نیاز خواهید داشت.
اما اگر از لحاظ نور محدودیت دارید یا به سرعت شاتر فوق العاده بالا نیاز دارید (به عنوان مثال، 4000/1 ثانیه)، اغلب باید ایزو را افزایش داده و در کنار آن سرعت شاتر را بالا ببرید. (چرا نمی توانید فقط سرعت شاتر را افزایش دهید؟ زیرا عکس های شما کم نوردهی یا به اصطلاح آندراکسپوژر می شوند!).
همانطور که در قسمت قبل اشاره کردیم، باز کردن دیافراگم همیشه یک گزینه روی میز است. اما باز هم، همیشه امکان پذیر نیست. گاهی اوقات، شما نیاز به حفظ عمق میدان دارید. در بقیه موارد، دیافراگم شما در باز ترین حالت خود خواهد بود.
نتیجه نهایی: یک عکس واضح و شارپ بهتر از یک عکس تار است، حتی اگر برای دستیابی به آن از ایزو بالا استفاده کنید.

شما در تلاش برای گرفتن عکس با عمق میدان مناسب هستید
اگر از یک منظره یا یک صحنه معماری عکاسی می کنید، اغلب عمق میدان عمیقی را هدف قرار می دهید اما بسته به موقعیت، ممکن است به دیافراگم f/11 ، f/13 و فراتر از آن نیاز داشته باشید. در نور خوب، ممکن است برای گرفتن عکس با نوردهی دقیق در f/11 مشکل داشته باشید. در نور بد، عکس های شما قطعاً بسیار دور و خیلی تاریک به نظر می رسند.
(چرا؟ برای ایجاد عمق میدان عمیق، دیافراگم را باریک می کنید. و تنگ کردن دیافراگم، نوردهی را تیره می کند.)
در اینجاست که بالا بردن ایزو کاربردی و مفید است. به جای عکاسی با ایزو 100، می توانید با حفظ دیافراگم f/11 به ایزو 200 ، 400 یا حتی بالاتر تغییر وضعیت دهید.
برای جلوگیری از نویز، ممکن است به جای افزایش ایزو، سرعت شاتر را کاهش دهید. اما اگر تصمیم گرفتید از آن مسیر بروید، مطمئن شوید که سه پایه تهیه کرده اید یا از تکنیک مناسب نگهدارای دوربین با دست استفاده می کنید. در غیر این صورت، با یک تصویر تار مواجه خواهید شد که نتیجه ای معکوس دارد!

تنظیم ایزو (ISO): نمونه های عملی
در این بخش قرار است به این بپردازیم که چه زمانی باید ایزو را افزایش بدهیم و چه زمانی کاهش.
چه زمانی ایزو را افزایش دهیم
احتمالاً باید ایزو را بالا ببرید اگر:
- شما در یک رویداد ورزشی داخل سالن عکاسی می کنید، به ویژه اگر سوژه شما به سرعت حرکت می کند.
- شما در حال عکاسی از منظره بدون سه پایه هستید و به عمق میدان عمیقی نیاز دارید.
- شما در حال عکاسی از منظره در شب (یا عکاسی نجومی) هستید و برای ثابت نگهداشتن یا به اصطلاح فریز کردن ستاره ها به سرعت شاتر مناسب نیاز دارید.
- در حال عکاسی پرتره در یک اتاق تاریک یا هنگام عصر و یا شب هستید.
- شما در حال فیلمبرداری از یک رویداد در داخل خانه با نور محدود پنجره (مانند مهمانی) هستید.
- شما در حال عکاسی از یک کنسرت تاریک هستید.
- در حال عکاسی از گالری هنری، کلیسا یا فضای داخلی ساختمان هستید (ممکن است از سه پایه نیز استفاده کنید، اما این امر در بسیاری از فضاها خلاف قوانین است).
- شما صبح زود یا عصر از حیات وحش عکاسی می کنید (مخصوصاً اگر به سرعت شاتر سریع نیاز دارید).
- شما در حال عکاسی از سوژه های با حرکت سریع هستید و به سرعت شاتر فوق سریع نیاز دارید.

چه زمانی ایزو را پایین نگه داریم؟
در اینجا چند مورد وجود دارد که باید با ایزو پایه (کم ترین مقدار) دوربین عکاسی کنید:
- در حال عکاسی از مناظر بی حرکت هستید و دوربین شما روی سه پایه نصب شده است.
- شما در حال عکاسی پرتره در نور خوب هستید.
- شما در حال عکاسی از یک رویداد هستید و مقدار زیادی نور پنجره دارید یا از فلش استفاده می کنید.
- شما در حال عکاسی از محصولات با تجهیزات نورپردازی قدرتمند هستید.

ایزو در عکاسی: نتیجه گیری
اکنون که این مقاله را به پایان رساندید، باید استاد ایزو باشید.
بنابراین دوربین خود را بردارید. عکاسی در شرایط سخت را تمرین کنید. در نظر بگیرید که چه زمانی باید یا نباید ایزو را افزایش دهید.
مطلب پیشنهادی: 7 نکته اساسی برای عکاسی از رعد و برق
راستی میتوانید آخرین مطالب ما را از طریق تلگرام و اینستاگرام نیز دنبال کنید. برای عضویت در کانال تلگرام و اینستاگرام بیت گرف روی دکمه زیر کلیک کنید. همچنین فیلم ها با کیفیت های مختلف در یوتیوب هم قرار دارد.




گفتگو و سوالات شما
۰در این قسمت میتوانید سوال یا نظر خود در مورد مقاله را مطرح کنید.
برای ثبت دیدگاه ابتدا وارد شوید
ورود به حسابهنوز دیدگاهی ثبت نشده. اولین نفر باشید!